Service Nikon D600

Begin 2013 heb ik een nieuwe camera gekocht: een Nikon d600 met 24-85 mm kitlens. Voor het eerst een full frame camera en het verschil was duidelijk te merken. Wát een kwaliteit, mooiere kleuren, groter dynamisch bereik, betere autofocus. En het bedieningsgemak is subliem, o.a. door de U1 en U2 instellingen die helemaal te programmeren zijn. Bovendien had ik nu twee keer zoveel pixels wat erg prettig is. Misschien het grootste verschil zit in de ruis: er kan tot veel hogere ISO-waarden doorgewerkt worden zonder dat er hinderlijke ruis ontstaat. Dat maakt de camera veel breder inzetbaar en geeft een enorme boost aan de beeldkwaliteit.

Helaas bleek deze potentiële Canon-killer één groot manco te hebben: de sensor wordt snel vies. Internetfora stonden er vol mee. Niet alle eigenaren hadden er last van, maar de meesten wel. Ik was er daar helaas één van. Nikon ontkende in alle toonaarden dat er een structureel probleem was. Dat lijkt een cultureel iets te zijn: beter ontkennen dan al die trouwe klanten helpen. De schande als dit zou worden toegegeven is blijkbaar ondraaglijk.

Een paar jaar geleden is iets dergelijk ook al gebeurd. De high-end flitser, waar alle Nikon-pro's mee rondlopen, de SB900, bleek oververhit te kunnen raken. Dit is nooit toegegeven, maar na korte tijd kwam er wel plotseling een SB910 op de markt. Exact gelijk, behalve dat deze dat ene probleem niet had.

Na ongeveer een jaar introduceerde Nikon plotseling de D610 camera op de markt. Bijna exact gelijk aan 'mijn' D600, maar hier was het sensor-probleem opgelost. Een aantal bezitters waren teleurgesteld en ruilden hun D600 in op een D610. Anderen maakten de overstap naar de duurdere D800. En net toen velen dachten dat er voor de D600 geen oplossing meer zou komen, kwam die er toch: bezitters mochten hun D600 naar Nikon retourneren. Die zou de sensor reinigen en als het nodig is het sluitermechanisme, dat de oorzaak is, helemaal vervangen. Halleluja, eindelijk. Volgens de westerse bedrijfsfilosofie had Nikon dit direct moeten doen, maar Nikon is geen westers bedrijf. Beter laat dan nooit.

Vlak voor een vakantie heb ik contact gezocht met Nikon service. Hier kan eenvoudig een melding gemaakt worden waarna een adressticker wordt gemaild. Deze moet op de doos geplak worden, waarmee het product gratis (!) retour gaat naar Nikon. Dat werkt prima. Het is ook vrij uitgebreid, zo moet er bijvoorbeeld worden aangegeven wat er allemaal retour komt, zoals de originele verpakking, aankoopbewijs, cameradop, batterij, geheugenkaart, TFT beschermer, oogrubber, draagriem, lens, enzovoort. Bij voorkeur ontvangen ze de spullen in de originele verpakking (dan is het goed verpakt), met het aankoopbewijs (zodat gecontroleerd kan worden of het onder garantie gerepareerd kan worden), het product en verder niets.

Na één dag kreeg ik al een melding via e-mail dat de zending ontvangen was. Dat is een geruststelling. Er raakt nu eenmaal wel eens iets kwijt in de post.

Zes dagen later kreeg ik weer een bericht dat het product onder garantie was gerepareerd en retour gestuurd zou gaan worden.

Bij thuiskomst bleek de camera al op mij te staan wachten. Met een document erbij waaruit blijkt dat de sluiterunit vervangen is (yes!), de sensor en het spiegelhuis zijn gereinigd en de laatste firmware is er opgezet. Geweldig, nu ga ik nog meer plezier van dit fijne toestel hebben. En op de uitgevoerde reparaties wordt weer 6 maanden garantie gegeven.

Al met al heel netjes en snel. De toekomst moet uitwijzen of het probleem nu echt de wereld uit is, maar ik kan me niet voorstellen dat dat niet zo is. Ik heb maar één slordigheidje kunnen ontdekken: de shuttercount, het tellertje in de camera die bijhoudt hoeveel foto's er al gemaakt zijn (ook wel het aantal 'kliks'), is niet gereset. Dat is vreemd. Een sluitermechanisme wordt gemaakt voor 100.000 of 150.000 opnames. Daarna moet het sluitermechanisme vervangen worden. Maar dat is nu net met deze camera gebeurd, dus ik had verwacht dat de teller weer op nul zou staan, wat niet zo is. Dat kan online gecontroleerd worden trouwens.

Conclusie: toen Nikon uiteindelijk besloot het probleem op te lossen, was de service uitstekend.

Bedankt voor het lezen,

Robert van Brug

Wensenlijst Nikon D400

Beste Nikon,

Sinds een aantal jaar maak ik foto's met door jullie gebouwde camera's en lenzen. En dat bevalt me uitstekend. Maar natuurlijk staan de ontwikkelingen niet stil, er is steeds meer mogelijk. Ook loop ik zelf steeds vaker tegen grenzen van de apparatuur aan. Ik hoop dat dat komt doordat ik me ontwikkel als fotograaf. Hoe dan ook, beste Nikon, hierbij een verlanglijstje voor mijn volgende camera. Laat ik het gewenste toestel voorlopig D400 noemen. Ik schrijf dit op 19 april 2012, de dag dat de nieuwe D3200 is gelanceerd en de D4 en D800 liggen nog niet in de winkel.

• Sensorgrootte: full frame (FX) or crop (DX)? That's the question! Feitelijk is de grootte van de sensor allesbepalend voor de beeldkwaliteit. Maar Full Frame camera's zijn nog zo duur dat het niet in aanmerking komt. En de crop factor is voor vogelfotografie wel fijn: het lijkt of je 50% cadeau krijgt. Een D800 met 36 megapixel heeft een twee keer zo grote sensor als een D7000 met 16 megapixel.  De pixeldichtheid is daarmee vergelijkbaar. Maar de D800 maakt betere opnames op DX formaat, dat is inmiddels door nieuwsgierigen getest. Dan wordt dat wel verleidelijk natuurlijk, maar niet tegen elke prijs. Vermoedelijk ga ik daarom toch voor een DX-formaat sensor.
• Megapixel, hoeveel beeldpunten op de sensor: meer is beter. De D3200 die op de onderkant van de markt is gericht krijgt ruim 24 megapixel (MP) mee, terwijl ik het met de helft moet doen op de D90/D300s. Dat doet pijn, ik wil er ook meer. Hoeveel? Zoveel als technisch maar mogelijk is terwijl de kwaliteit goed blijft. Maar 24MP lijkt een goed begin, op DX formaat. Zou het FX worden dan het dubbele (!) om toch dezelfde mate van detail te houden.
• Lichtgevoeligheid. Ik heb al een keer gemeld dat op dit gebied momenteel de strijd tussen de fabrikanten gestreden wordt, hier zit de ontwikkeling. Maar ik heb niets aan 204000 ISO als dat geen bruikbaar plaatje oplevert. Geef me in ieder geval tot 800 ISO geen zichtbare ruis (1600 zou mooi zijn) en tot 3200 ISO nauwelijks zichtbare ruis, dan is er een flinke stap gemaakt, namelijk 1 tot 2 stops. En aan de andere kant ISO 100 als basiswaarde in plaats van 200.
• Autofocus: hoe meer sensoren hoe beter. 51 is nu geloof ik het maximum dat gebruikt wordt in Nikon camera's, doe dat dan maar. En niet van die truttige sensoren, maar de echte, grote, cross type. En gevoelig zoals in de D4/D800 (-2 LW), zodat een f/4 objectief met 2x teleconverter gewoon werkt. En een lichtsterkere combinatie beter werkt.
• Snelheid. Hoe meer opnames per seconde, hoe beter. Ik gebruik de burstfunctie voornamelijk bij vogels in vlucht. Ideaal om snel veel opnames te maken. Maar de autofocus moet het wel bij kunnen houden. 10 fps (frames per second) lijkt me fijn. Maar als de focus significant beter werkt bij 8 of 9, vind ik dat ook goed.
• Presets op de mode dial: U1, U2 en eventueel U3. Waarmee ik alles kan instellen zoals ik het wil. Naast P, S, A en M hoeft er verder niets op te zitten.
• Geheugen en opslag. Ik vind het vreemd dat in deze tijd, waar geheugen bijna niets meer kost, er een kleine buffer in de verschillende camera's zit. Soms kun je maar 1 seconde op volle snelheid foto's maken en vervolgens is hij een hele tijd aan het wegschrijven. En gedurende die actie kun je niets doen. Wens: stop er een fatsoenlijk groot (1GB?), erg snel buffergeheugen in. En 2 card slots voor de snelste geheugenkaartjes die er maar zijn.
• GPS: bij diverse compactcamera's zit het inmiddels ingebouwd, waarom nog niet bij de DSLR's? Ik plaats regelmatig foto's op Flickr en moet nu handmatig bij iedere foto aangeven waar die gemaakt is.
• Een fatsoenlijke afstandsbediening. Niet infrarood want daar is het bereik niet hoog genoeg en er mag niets tussen staan, maar RF. Ik wil op 100 meter het toestel kunnen bedienen. De ontvangeenheid moet ingebouwd worden in de camera.
• Degelijk. Idealiter is de body waterdicht, stofdicht, schokbestendig, licht en klein. Maar niet te licht en te klein: de D5000 bijvoorbeeld is te klein voor mijn handen, dat voelt niet goed, D90 formaat is prima.
• Een AF-ON knop op de achterzijde zoals bij de D300s. Ideaal!
• AF micro adjustment. Niet op elke body aanwezig.
• Sluiter die minimaal 200,000 kliks aankan. En die accuraat is bij 1/8000e seconde.
• Een pop-up flitser. Vaak heb ik een reportageflitser bij me voor het geval dat, maar niet alijtd. Dan is het fijn als er wel een flitser opzit. Op de korte afstand is dit bruikbaar en het heeft me al verschillende keren gered.

En dan zijn er een nog zaken die me niet zo veel kunnen schelen. Als het er wel op zit is dat niet erg, maar daar koop ik het toestel niet voor. En ik wil er ook niet voor betalen.

• Videofunctie. Ik gebruik het niet of nauwelijks. 
• Ingebouwde microfoon/aansluiting voor externe stereo microfoon. 
• HDMI aansluiting
• Ethernet (UTP) aansluiting
• Scenestanden: sport, macro, flits. De D90 heeft deze wel, de D300s niet. Ik gebruik ze nooit.
• Mogelijkheid tot opnemen in JPEG of TIFF. Doe ik niet, alles in RAW (NEF).
• Een kitlens. Hou maar, ik zit niet op te wachten op een matige 18-55 mm.

En wat mag al dat moois kosten? Duizend euro. Daarvoor mag je de order noteren! Wel binnen nu en een paar maanden leveren, daarna gaat het wensenplaatje naar boven bijgesteld worden en de prijs wordt lager.

Ik hoor graag van jullie of het gaat lukken,

Robert van Brug